Slider[Style1]

Style2

Style3[OneLeft]

Style3[OneRight]

Style4

Style5

 Άρθρο του Παναγιώτη Δ. Παναγιώτου

Για μια αριστερά που θέλει και είναι ευρωπαϊκή είναι αναπόφευκτο στο «τέλος του δρόμου» να υπάρχει μια συμφωνία με τους εταίρους-δανειστές. Διαφορετικά, τι είδους ευρωπαϊκή Αριστερά είναι; Ευρωπαϊκή αριστερά «κατά περίπτωση» δεν υπάρχει!

Ιδίως, όταν επιδιώκει ν’ αλλάξει την «αρχιτεκτονική» της Ευρώπης και τα οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα της, μέσω του δρόμου της περισσότερης δημοκρατίας.

Αρα, η ευρωπαϊκή επιλογή ή η άρνησή της είναι κρίσιμο στοιχείο στρατηγικής, που ένα κόμμα ή το αποδέχεται ή όχι. Μέση λύση δεν υπάρχει...

Η Ελλάδα, για λόγους πολιτικούς, οικονομικούς, κοινωνικούς και γεωπολιτικούς, σ’ ένα παγκοσμιοποιημένο και «αρρύθμιστο» περιβάλλον ελεύθερων αγορών, έχει σωστά επιλέξει -δεν επανέρχομαι στα σχετικά επιχειρήματα- την ευρωπαϊκή συμμετοχή. Αυτή την επιλογή υιοθετεί και η σύγχρονη ευρωπαϊκή Αριστερά, παρ’ όλη την εύλογη και ισχυρή κριτική που ασκεί στις κυρίαρχες συντηρητικές απόψεις.

Πορεύεται, τροποποιώντας αδιάκοπα τους συσχετισμούς δυνάμεων, με στόχο προοδευτικές οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρότι αυτοπροσδιορίστηκε ως ευρωπαϊκή Αριστερά, υποτίμησε την ευρωπαϊκή πραγματικότητα, τους συσχετισμούς και τα συνακόλουθα όρια, με αποτέλεσμα να καλλιεργηθούν αυταπάτες και να γίνουν σημαντικά λάθη τακτικής και ουσίας, που στοίχισαν και στη χώρα και στον ΣΥΡΙΖΑ.

Παρ’ όλα αυτά, ο Τσίπρας και η πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ δέχθηκαν σωστά μια συμφωνία-τομή με τους Ευρωπαίους εταίρους, παρά τα προφανή αρνητικά στοιχεία της. Η χώρα δεν μπορεί να πορευτεί μόνη σ’ ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον. Η εναλλακτική λύση της δραχμής και του «μοναχικού δρόμου» θα ’ταν ασύγκριτα πιο επώδυνη οικονομικά, αλλά και καταστροφική για τη χώρα και ιδίως για τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα.

Η διαπραγμάτευση όμως που έκανε τελικά ο Τσίπρας έθεσε μια σειρά ζητήματα αλλαγών στην Ευρώπη, διαφοροποίησε συσχετισμούς και επανατοποθέτησε το ελληνικό πρόβλημα, με διαφορετικούς, σε τελευταία ανάλυση, παραμετρικούς όρους (αναδιάρθρωση χρέους, μείωση πρωτογενών πλεονασμάτων, τριετής σταθερή χρηματοδότηση κ.λπ.) αλλά και με αποφυγή αρνητικών απαιτήσεων των εταίρων.

Αρα, είναι μεγάλη απλοποίηση ότι έχουμε «μια από τα ίδια» και δεύτερον ότι όποιος κι αν εφαρμόσει τη συμφωνία είναι «το ίδιο πράγμα».

Ο τρόπος εφαρμογής της συνδέεται με την κοινωνική και πολιτική σκοπιά αυτού που εφαρμόζει τη συμφωνία. Επιπλέον, η συνολική πολιτική της επόμενης τετραετίας είναι πολύ ευρύτερη από το περιεχόμενο της συμφωνίας, γιατί «το όλον», υπό προϋποθέσεις, μπορεί να μεταβάλει ποιοτικά και «το μέρος»...

Η αντίθεση «μνημόνιο - αντιμνημόνιο» ήταν και είναι πραγματική και εύλογη (παρά τις υπερβολές που έγιναν), ιδίως όταν αφορά τη μέθοδο επίλυσης της οικονομικής κρίσης, όπως και τη λογική των μνημονίων.

Είναι λάθος, όμως, η απολυτοποίησή της σ’ ένα εξελισσόμενο ευρωπαϊκό περιβάλλον, ιδίως όταν η ευρύτερη και ουσιαστικότερη αντίθεση είναι μεταξύ προοδευτικών και συντηρητικών δυνάμεων (Αριστερά - Δεξιά) και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Μπορεί η στάση της συντηρητικής Ευρώπης στην αντιμετώπιση της κρίσης να είναι πολλαπλά ανεδαφική και «πολιτικά επιθετική» στον ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές του Γενάρη, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η κρίση είναι «γέννημα και θρέμμα» του παλαιού ελληνικού πολιτικο-οικονομικού συστήματος.

Υπό αυτή την έννοια, έχει τεράστια σημασία ποια πολιτική δύναμη θα ηγηθεί μιας νέας προσπάθειας για να βγει η χώρα από την κρίση. Η εκλογική υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ είναι μονόδρομος. Μόνο με την ηγεμονία μιας ευρωπαϊκής Αριστεράς μπορεί η χώρα να βγει από την κρίση με την κοινωνία όρθια.

Το δίλημμα των εκλογών της Κυριακής είναι σαφές: Με κύριο «πολιτικό κορμό» τη Ν.Δ. και τον Μεϊμαράκη ή με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα είναι καλύτερα να προχωρήσει η χώρα; Κανένας προοδευτικός πολίτης δεν δικαιούται να κάνει τον... Πόντιο Πιλάτο!

Ο ευρωπαϊκός προοδευτικός χώρος στην Ελλάδα δεν εξαντλείται στις κομματικές συντεταγμένες του ΣΥΡΙΖΑ. Απαιτείται ευρύτερη συσπείρωση κοινωνικών, αλλά και πολιτικών δυνάμεων. Είναι όμως ένα έδαφος, που πρέπει και ο ΣΥΡΙΖΑ να καλλιεργήσει, ξεφεύγοντας από το «σύνδρομο του σκαντζόχοιρου», παρά τη συντηρητική δίνη στην οποία έχει περιπέσει ένα σημαντικό κομμάτι τής πάλαι ποτέ Κεντροαριστεράς.

Από την άλλη μεριά, θα πρέπει ταυτόχρονα να επιδιώκεται ευρύτερη εθνική συνεννόηση, στον μεγαλύτερο εφικτό βαθμό, στον δρόμο για την έξοδο από την κρίση. Δεδομένων, φυσικά, των πολιτικών διαφορών, καθώς δεν είναι μια ουδέτερη διαδικασία.

Τέλος, πολλοί αμφισβητούν τη δυνατότητα του ΣΥΡΙΖΑ να εξελιχθεί σε μια αριστερή μεταρρυθμιστική πολιτική δύναμη.

Οι κριτικές γίνονται και από αριστερή σκοπιά (αφού δέχθηκε μια συμβιβαστική συμφωνία, δεν μπορεί να είναι... Αριστερά!) και από δεξιά σκοπιά (η αντιμνημονιακή αφετηρία του είναι εμπόδιο για να εξελιχθεί σε... μεταρρυθμιστική δύναμη!).

Δυστυχώς και οι μεν και οι δε κάνουν το λάθος να προεξοφλούν τις πολιτικές εξελίξεις στα μέτρα των επιδιώξεών τους, τη στιγμή που και οι δύο εκδοχές έχουν ήδη διαψευστεί, με τη στάση του Τσίπρα στη διαπραγμάτευση με τους εταίρους-δανειστές.

Οι εκλογές της επόμενης Κυριακής έχουν ένα ουσιαστικό πολιτικό διακύβευμα: να δοθεί η δύναμη στην ελληνική ευρωπαϊκή Aριστερά για να ηγηθεί της προσπάθειας να βγει η χώρα από την κρίση, με την κοινωνία όρθια!

Πηγή

Littleboypc.gr - Επισκευή Υπολογιστών - Κινητών, Ιστοσελίδες-Δίκτυα, Καταγραφικά Συστήματα

Εγγύηση Χαμηλότερης Τιμής, επισκευή Υπολογιστών (Laptop-Desktop), Κινητών τηλεφώνων (Smartphones), Σχεδίαση και Προγραμματισμός Ιστοσελίδας, Δίκτυα Υπολογιστών (Lan-Man-Wan), Καταγραφικά Συστήματα (Κάμερες Ασφαλείας). Θα μας Βρείτε: Κατούνα Ξηρομέρου - Έναντι ΕΛΤΑ | Τήλ. 6972 467 965 - 6989 457 517 | Web: http://www.littleboypc.gr
«
Επόμενη
Νεότερη ανάρτηση
»
Προηγούμενη
Παλαιότερη Ανάρτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αναρτήστε ένα ΣΧόλιο


Αρχή